n8n vs Zapier vs Make – czym się różnią i co wybrać?

Wprowadzenie do narzędzi automatyzacji: n8n, Zapier i Make

W dobie rosnącej liczby narzędzi i aplikacji wykorzystywanych w codziennej pracy, automatyzacja procesów staje się kluczowym elementem zwiększania efektywności i oszczędzania czasu. Narzędzia takie jak n8n, Zapier i Make (dawniej Integromat) umożliwiają tworzenie zautomatyzowanych przepływów pracy bez konieczności pisania zaawansowanego kodu.

Choć wszystkie te platformy służą do łączenia różnych usług i automatyzowania zadań, różnią się podejściem, poziomem zaawansowania, elastycznością oraz modelem użytkowania. Każde z nich ma swoje mocne strony i może być lepszym wyborem w zależności od potrzeb użytkownika – czy to prostych integracji biznesowych, czy bardziej złożonych scenariuszy wymagających dużej kontroli i możliwości dostosowania.

Zapier jest często wybierany przez początkujących użytkowników i firmy szukające prostych, gotowych rozwiązań. Make oferuje bardziej wizualne i elastyczne podejście do konstruowania automatyzacji, co przyciąga bardziej zaawansowanych użytkowników. Z kolei n8n to narzędzie typu open-source, które daje największą kontrolę i możliwości dostosowania dla programistów i zespołów technicznych.

Poznanie podstawowych różnic między tymi trzema platformami jest kluczowe dla świadomego wyboru odpowiedniego narzędzia do automatyzacji procesów w firmie lub projekcie.

Funkcjonalności i możliwości każdego narzędzia

n8n, Zapier i Make to popularne narzędzia do automatyzacji procesów, które różnią się podejściem do tworzenia przepływów pracy, poziomem technicznej zaawansowania oraz zakresem dostępnych funkcji. W Cognity obserwujemy rosnące zainteresowanie tym zagadnieniem – zarówno na szkoleniach otwartych, jak i zamkniętych.

• n8n to open-source'owe narzędzie, które wyróżnia się dużą elastycznością i możliwością pełnej kontroli nad przepływami. Pozwala na tworzenie złożonych automatyzacji z użyciem logiki warunkowej, pętli i operacji na danych, co czyni je atrakcyjnym rozwiązaniem dla programistów i zespołów technicznych.
• Zapier to jedno z najbardziej znanych narzędzi automatyzacji, skupione na prostocie i szybkości wdrożenia. Dzięki intuicyjnemu interfejsowi i minimalnemu progowi wejścia, jest często wybierany przez osoby nietechniczne oraz małe firmy chcące szybko zautomatyzować podstawowe procesy biznesowe.
• Make (dawniej Integromat) oferuje zaawansowane możliwości tworzenia przepływów z graficznym edytorem, który umożliwia wizualne łączenie różnych aplikacji i budowanie bardziej złożonych scenariuszy. Jest szczególnie przydatny tam, gdzie potrzebna jest większa precyzja i kontrola nad logiką automatyzacji, bez konieczności pisania kodu.

Choć wszystkie trzy platformy służą do automatyzowania zadań i integracji aplikacji, różnią się podejściem do projektowania workflowów, dostępnością zaawansowanych funkcji oraz stopniem dostosowania do potrzeb użytkownika.

Koszty i modele cenowe

Wybór odpowiedniego narzędzia automatyzacji często zależy nie tylko od funkcjonalności, ale także od kosztów jego użytkowania. n8n, Zapier i Make różnią się znacznie pod względem modelu cenowego oraz tego, co oferują w darmowych i płatnych planach. Poniżej znajduje się porównanie podstawowych modeli cenowych każdego z narzędzi:

n8n wyróżnia się tym, że oferuje możliwość bezpłatnego korzystania w wersji self-hosted – co oznacza, że użytkownicy mogą uruchomić go na własnym serwerze bez żadnych opłat licencyjnych. Z kolei Zapier i Make działają wyłącznie w modelu SaaS i rozliczają użytkownika na podstawie liczby zadań (Zapier) lub operacji i transferu danych (Make).

W praktyce oznacza to, że:

• Zapier lepiej sprawdzi się przy prostych automatyzacjach o małej liczbie wywołań miesięcznie.
• Make oferuje atrakcyjny próg wejścia cenowego dla użytkowników o większych potrzebach obliczeniowych.
• n8n zapewnia największą elastyczność kosztową dzięki opcji self-hostingu, szczególnie dla zespołów technicznych.

Ostateczny koszt używania każdego narzędzia zależy od konkretnego przypadku użycia – liczby uruchomień, złożoności scenariuszy i wymaganej infrastruktury. Dobór odpowiedniego modelu cenowego może znacząco wpłynąć na opłacalność automatyzacji w firmie. Jeśli chcesz szybko opanować n8n i dowiedzieć się, jak skutecznie wdrażać automatyzacje, warto zapoznać się z Kursem n8n – automatyzacja procesów i integracja systemów w praktyce.

Dostępne integracje i obsługiwane aplikacje

Jednym z kluczowych czynników przy wyborze narzędzia do automatyzacji jest liczba oraz różnorodność dostępnych integracji z aplikacjami zewnętrznymi. Choć n8n, Zapier i Make oferują szeroką gamę połączeń, różnią się podejściem do ich implementacji, co wpływa na elastyczność i szybkość tworzenia automatyzacji.

Zapier oferuje największą liczbę gotowych integracji, co czyni go idealnym wyborem dla użytkowników szukających szybkich i prostych połączeń między popularnymi aplikacjami, takimi jak Gmail, Slack, Google Sheets czy Trello. Dzięki bogatej bibliotece złączy można szybko tworzyć automatyzacje bez znajomości programowania.

Make z kolei wyróżnia się bardziej technicznym podejściem i rozbudowanymi możliwościami konfiguracji integracji. Chociaż liczba dostępnych aplikacji jest mniejsza niż w Zapierze, Make pozwala na tworzenie złożonych scenariuszy, a jego modułowe podejście umożliwia miksowanie różnych źródeł danych w jednej automatyzacji. W czasie szkoleń Cognity ten temat bardzo często budzi ożywione dyskusje między uczestnikami.

n8n to narzędzie open-source, którego siłą nie jest liczba gotowych integracji, lecz możliwość tworzenia własnych. Choć oficjalna liczba wspieranych integracji jest relatywnie niska, n8n pozwala na swobodne korzystanie z API dowolnych aplikacji. Dla użytkowników technicznych lub zespołów developerskich może to oznaczać praktycznie nieograniczone możliwości.

Warto również zaznaczyć, że wszystkie trzy platformy wspierają połączenia za pomocą webhooków oraz własnych interfejsów API, co umożliwia integrację z systemami niestandardowymi bądź rzadko spotykanymi aplikacjami biznesowymi.

Łatwość użycia i interfejs użytkownika

Jednym z kluczowych kryteriów wyboru narzędzia do automatyzacji procesów jest jego interfejs i ogólna łatwość obsługi. Różnice między n8n, Zapier i Make są tutaj szczególnie zauważalne – każde z tych narzędzi kieruje swoją ofertę do nieco innego typu użytkownika.

n8n oferuje edytor wizualny z dużym poziomem szczegółowości, który pozwala na budowanie złożonych automatyzacji z możliwością pisania własnych funkcji w JavaScript. To rozwiązanie zapewnia dużą elastyczność, ale może stanowić wyzwanie dla osób bez doświadczenia programistycznego.

Zapier skupia się na prostocie. Kroki są prezentowane w formie formularzy, co umożliwia szybkie tworzenie automatyzacji bez potrzeby znajomości kodu. To czyni Zapiera idealnym wyborem dla osób, które chcą uzyskać szybkie efekty bez nauki narzędzia.

Make (dawniej Integromat) stawia na wizualne przedstawienie przepływów – użytkownik pracuje z diagramem, który prezentuje zależności między poszczególnymi modułami. Choć interfejs jest intuicyjny, wymaga pewnego obycia, zwłaszcza przy bardziej rozbudowanych scenariuszach.

W skrócie: Zapier jest najłatwiejszy w obsłudze, n8n oferuje największą elastyczność kosztem większego progu wejścia, a Make stanowi kompromis pomiędzy prostotą a możliwościami technicznymi. Jeśli chcesz lepiej zrozumieć, jak wykorzystać te narzędzia w praktyce i wdrożyć automatyzację w działaniach marketingowych, sprawdź nasz Kurs AI w Digital Marketingu – automatyzacja, personalizacja i tworzenie treści.

Elastyczność i możliwości dostosowania

Wybór odpowiedniego narzędzia do automatyzacji często zależy od poziomu kontroli, jakiej oczekujemy nad tworzonymi procesami. Pod tym względem n8n, Zapier i Make różnią się znacząco – zarówno pod kątem możliwości technicznych, jak i poziomu zaawansowania użytkownika, którego wymagają.

n8n wyróżnia się największą elastycznością dzięki otwartemu kodowi źródłowemu i możliwości samodzielnego hostowania. Użytkownicy mogą tworzyć własne węzły i funkcje, co czyni to narzędzie atrakcyjnym dla programistów i firm z niestandardowymi wymaganiami.

Zapier to narzędzie bardziej ograniczone pod względem technicznym, ale oferuje prostotę i szybkość wdrażania. Możliwości dostosowania ograniczają się głównie do prostych skryptów i wykorzystania webhooków.

Make (dawniej Integromat) oferuje kompromis pomiędzy łatwością obsługi a dużą elastycznością. Umożliwia tworzenie rozbudowanych scenariuszy z logiką warunkową, obsługą błędów i manipulacją danymi bez konieczności pisania kodu – choć taka opcja również istnieje.

Przykład prostego węzła funkcji w n8n:

{
  "nodes": [
    {
      "parameters": {
        "functionCode": "return items.map(item => { item.json.result = item.json.value * 2; return item; });"
      },
      "name": "MultiplyBy2",
      "type": "n8n-nodes-base.function",
      "typeVersion": 1,
      "position": [450, 300]
    }
  ]
}

Pod względem możliwości dostosowywania, n8n oferuje najwięcej, ale wymaga też większej wiedzy technicznej. Make stanowi złoty środek, a Zapier to rozwiązanie preferowane tam, gdzie liczy się prostota i szybkość konfiguracji.

Kiedy wybrać n8n zamiast Zapier lub Make?

Wybór odpowiedniego narzędzia do automatyzacji zależy od wielu czynników, takich jak poziom zaawansowania użytkownika, potrzeby integracyjne czy budżet. n8n wyróżnia się na tle Zapier i Make kilkoma kluczowymi cechami, które czynią go atrakcyjnym wyborem w określonych scenariuszach.

• Pełna kontrola nad danymi i środowiskiem: n8n można zainstalować lokalnie lub na własnym serwerze, co daje użytkownikowi pełną kontrolę nad danymi i konfiguracją środowiska pracy.
• Open source i brak ograniczeń w strukturze workflow: Jako projekt open source, n8n pozwala na nieograniczoną rozbudowę automatyzacji bez konieczności przechodzenia na wyższe plany cenowe. Użytkownik może budować złożone, niestandardowe przepływy bez limitów typowych dla gotowych rozwiązań komercyjnych.
• Elastyczność dla programistów i technicznych użytkowników: Jeśli masz podstawową wiedzę techniczną, n8n oferuje większe możliwości dostosowania dzięki wbudowanemu edytorowi kodu, obsłudze funkcji JavaScript oraz możliwości tworzenia własnych integracji i niestandardowych węzłów.
• Brak zależności od chmury zewnętrznej: Dla organizacji z restrykcyjnymi wymaganiami dotyczącymi prywatności lub pracy w środowiskach odizolowanych, n8n jako rozwiązanie self-hosted jest często jedynym praktycznym wyborem.

Podsumowując, jeśli zależy Ci na maksymalnej elastyczności, pełnej kontroli nad środowiskiem i możliwości dostosowania narzędzia do specyficznych potrzeb – n8n może być najlepszym wyborem spośród omawianych rozwiązań.

Podsumowanie i rekomendacje

Wybór odpowiedniego narzędzia do automatyzacji zależy przede wszystkim od potrzeb użytkownika, poziomu zaawansowania oraz rodzaju projektów, jakie zamierza realizować. Zapier to świetna opcja dla osób szukających prostych i szybkich rozwiązań bez potrzeby programowania. Make (dawniej Integromat) oferuje większą elastyczność przy tworzeniu bardziej złożonych automatyzacji, zachowując przy tym intuicyjny interfejs. Z kolei n8n wyróżnia się otwartym kodem źródłowym i dużą swobodą w dostosowywaniu workflowów, co czyni go atrakcyjnym wyborem dla programistów i zespołów technicznych.

Jeśli zależy Ci na prostocie i czasie, Zapier może być najbardziej odpowiedni. Gdy potrzebujesz bardziej zaawansowanych scenariuszy wizualnych i elastyczności – warto rozważyć Make. Natomiast jeśli kluczowa jest możliwość modyfikacji, samodzielnego wdrażania i pełnej kontroli nad środowiskiem automatyzacji – n8n może okazać się najlepszym rozwiązaniem. Jeśli chcesz poznać więcej takich przykładów, zapraszamy na szkolenia Cognity, gdzie rozwijamy ten temat w praktyce.

Jak tworzyć automatyzacje w n8n bez programowania? 18 stycznia 2026

Integracja Outlook, Teams, SharePoint i Excel w jednym przepływie 16 stycznia 2026