Agenci w Microsoft Copilot – czym są, jak działają i jak je projektować
Poznaj agentów Microsoft Copilot – czym są, jak działają i jak projektować je w Copilot Studio, by skutecznie wspierały automatyzację i integrację. 🚀
Artykuł przeznaczony dla specjalistów IT, analityków biznesowych i osób wdrażających rozwiązania Microsoft 365, którzy chcą zrozumieć projektowanie, integracje i bezpieczeństwo agentów w Microsoft Copilot Studio.
Z tego artykułu dowiesz się
- Czym różnią się agenci w Microsoft Copilot od klasycznego Copilota i jakie mają zastosowania w organizacji?
- Jak wygląda architektura agentów Copilot oraz jaką rolę odgrywa kontekst i pamięć w prowadzeniu rozmów?
- Jakie źródła danych, integracje i mechanizmy bezpieczeństwa można wykorzystać podczas projektowania i wdrażania agentów w Copilot Studio?
Wprowadzenie do agentów w Microsoft Copilot
Agenci w Microsoft Copilot to wyspecjalizowane komponenty oparte na sztucznej inteligencji, które potrafią wykonywać spersonalizowane zadania, reagować na polecenia użytkownika oraz integrować się z różnymi źródłami danych i systemami. W odróżnieniu od klasycznego Copilota, który działa jako asystent generujący odpowiedzi na podstawie ogólnego kontekstu, agenci są projektowani z myślą o konkretnych przypadkach użycia i dostosowywani do potrzeb organizacji lub procesu biznesowego.
Ich głównym celem jest umożliwienie bardziej interaktywnych, kontekstowych i spersonalizowanych interakcji w ramach ekosystemu Microsoft 365 i poza nim. Dzięki temu mogą wspierać użytkowników w realizacji bardziej złożonych scenariuszy — od automatyzacji prostych procesów, przez analizę danych, po integrację z wewnętrznymi systemami firmowymi.
Przykładowe zastosowania agentów Copilot obejmują:
- obsługę zapytań klientów w portalu pomocy technicznej,
- asystowanie pracownikom działu HR przy onboardingach,
- generowanie raportów z danych sprzedażowych,
- prowadzenie interaktywnych szkoleń wewnętrznych,
- tworzenie spersonalizowanych podsumowań lub rekomendacji w oparciu o dane firmowe.
Agenci w Microsoft Copilot działają w oparciu o model konwersacyjny, co oznacza, że komunikacja z użytkownikiem przebiega w formie dialogu — agenci zadają pytania, interpretują odpowiedzi, wykonują operacje i dostarczają rezultaty. Mogą też korzystać z różnych źródeł danych i usług zewnętrznych, co sprawia, że są niezwykle elastycznym narzędziem do budowy inteligentnych interfejsów użytkownika.
Tworzenie agentów nie wymaga zaawansowanej wiedzy programistycznej — wiele zadań można zrealizować za pomocą narzędzi no-code lub low-code, dostępnych w środowisku Microsoft Copilot Studio.
Architektura techniczna agentów Copilot
Agenci w Microsoft Copilot to wysoce konfigurowalne komponenty oparte na sztucznej inteligencji, które pozwalają na automatyzację procesów, interakcję z użytkownikiem oraz integrację z różnorodnymi źródłami danych i systemami. Ich architektura techniczna została zaprojektowana z myślą o elastyczności, skalowalności i bezpieczeństwie – tak, aby mogły być wykorzystywane zarówno w prostych, jak i złożonych scenariuszach biznesowych.
Na wysokim poziomie, architektura agentów Copilot składa się z kilku kluczowych warstw:
- Warstwa interfejsu użytkownika (UI): odpowiada za zbieranie danych wejściowych od użytkownika i prezentowanie odpowiedzi generowanych przez agenta. Może to być np. Teams, Outlook, aplikacja internetowa lub chatbot osadzony na stronie.
- Warstwa logiki konwersacyjnej: centralny komponent agenta, który opiera się na modelach językowych i pozwala na prowadzenie naturalnych rozmów. To właśnie tutaj wykorzystywane są konteksty, intencje i zmienne sesyjne.
- Warstwa akcji i integracji: umożliwia agentowi wykonywanie konkretnych zadań, np. pobieranie danych z API, uruchamianie przepływów Power Automate czy odczyt/zapis do baz danych.
- Warstwa zarządzania kontekstem i pamięcią: służy do przechowywania informacji o stanie sesji, historii rozmów i danych użytkownika, co pozwala tworzyć spersonalizowane i kontekstowe interakcje.
Agenci korzystają z modelu plugin-based, co oznacza, że można je rozbudowywać o dodatkowe funkcje bez konieczności pełnej przebudowy. Dzięki temu możliwe jest np. szybkie podłączenie źródła danych poprzez konektor lub integrację z systemem ERP.
Kluczową cechą tej architektury jest modularność – pozwala to zespołom projektowym skupić się na konkretnych aspektach działania agenta, takich jak logika konwersacyjna czy integracje, bez ingerowania w pozostałe komponenty. Takie podejście sprzyja iteracyjnemu rozwojowi i łatwemu skalowaniu agentów w miarę rosnących potrzeb organizacji.
Dzięki zastosowaniu platformy Copilot Studio, twórcy agentów mają do dyspozycji narzędzia low-code/no-code, które upraszczają proces budowy nawet zaawansowanych funkcjonalności bez konieczności pisania dużej ilości kodu. Jednocześnie możliwe jest również korzystanie z języków programowania i skryptów (np. w Power Fx czy C#) dla bardziej złożonych operacji.
Podsumowując, architektura techniczna agentów Copilot łączy w sobie moc modeli językowych, elastyczność integracyjną i możliwość pełnej personalizacji – wszystko to w ramach bezpiecznego i zarządzalnego środowiska Microsoft 365.
Kontekst działania agentów i jego znaczenie
Agenci w Microsoft Copilot działają w określonym kontekście, który ma kluczowe znaczenie dla skuteczności, trafności odpowiedzi oraz interakcji z użytkownikiem. Kontekst definiuje ramy, w jakich agent przetwarza zapytania – uwzględniając rolę użytkownika, cel działania, bieżące dane oraz historię konwersacji.
W praktyce, kontekst działania wpływa na sposób, w jaki agent interpretuje polecenia i dobiera odpowiednie źródła informacji. Może to oznaczać np. inne odpowiedzi w zależności od tego, czy użytkownik jest pracownikiem działu HR, czy finansów.
Przykładowe różnice wynikające z kontekstu:
| Kontekst | Przykładowe działanie agenta |
|---|---|
| Użytkownik: Specjalista HR | Agent odpowiada na pytania o politykę urlopową i struktury organizacyjne |
| Użytkownik: Analityk finansowy | Agent udostępnia raporty budżetowe i dane z systemu ERP |
| Kontekst zadania: Spotkanie z klientem | Agent podpowiada notatki ze spotkań, harmonogramy i historię współpracy |
| Kontekst systemowy: Poranne sprawdzenie statusu projektów | Agent generuje skrócone podsumowanie aktywności z poprzedniego dnia |
Dzięki zastosowaniu kontekstu, agenci Copilot mogą reagować dynamicznie i precyzyjnie, dostosowując odpowiedzi do bieżącej sytuacji użytkownika. Pozwala to na budowanie bardziej naturalnych i użytecznych interakcji. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tworzeniu agentów i wykorzystaniu kontekstu w praktyce, zapoznaj się z Kursem Tworzenie Agentów AI – automatyzacja procesów biznesowych dla AI Agent Developer.
Przykład wykorzystania kontekstu w kodzie deklaratywnym:
{
"trigger": {
"intent": "Sprawdź status projektu",
"context": {
"userRole": "ProjectManager",
"timeOfDay": "morning"
}
},
"response": "Oto status Twoich projektów z ostatnich 24 godzin."
}W powyższym przykładzie agent uwzględnia zarówno intencję użytkownika, jak i kontekst czasowy oraz zawodowy, co pozwala mu wygenerować trafną i spersonalizowaną odpowiedź.
Podsumowując, kontekst stanowi nieodłączny element logiki działania agentów w Microsoft Copilot i pozwala tworzyć bardziej inteligentne oraz efektywne scenariusze interakcji.
Źródła danych wykorzystywane przez agentów
Skuteczność działania agentów w Microsoft Copilot w dużej mierze zależy od jakości i rodzaju źródeł danych, z których korzystają. Odpowiednio dobrane źródła umożliwiają agentowi dostarczanie trafnych, kontekstowych odpowiedzi oraz podejmowanie działań zgodnych z oczekiwaniami użytkownika. Źródła danych można podzielić na kilka podstawowych kategorii, z których każda ma swoje unikalne zastosowania i korzyści.
Główne typy źródeł danych
- Dane strukturalne – pochodzące z baz danych, arkuszy kalkulacyjnych (np. Excel), tabel SharePoint lub systemów ERP. Są szczególnie przydatne, gdy agent musi wykonywać operacje na konkretnych rekordach, np. wyszukiwać zamówienia czy aktualizować statusy.
- Dane niestrukturalne – obejmują dokumenty Word, pliki PDF, wiadomości e-mail, notatki w OneNote i inne treści tekstowe. Umożliwiają agentom analizę kontekstu i rozpoznawanie intencji w dłuższych komunikatach.
- Źródła oparte na wiedzy – takie jak bazy wiedzy, artykuły pomocy technicznej, dokumentacja produktowa. Są wykorzystywane do udzielania odpowiedzi na często zadawane pytania lub wspierania procesów samopomocy.
- Źródła dynamiczne / API – dane uzyskiwane w czasie rzeczywistym z systemów zewnętrznych za pomocą interfejsów API, np. CRM, systemy magazynowe, pogoda, kursy walut. Pozwalają agentowi działać w oparciu o aktualne informacje.
Porównanie typów źródeł danych
| Typ źródła | Przykłady | Zastosowanie |
|---|---|---|
| Dane strukturalne | SQL, Excel, SharePoint Lists | Raportowanie, przepływy danych, aktualizacje rekordów |
| Dane niestrukturalne | Word, PDF, e-maile | Analiza treści, rozumienie kontekstu |
| Bazy wiedzy | FAQ, dokumentacja produktowa | Wsparcie użytkownika, odpowiedzi na pytania |
| API / dane w czasie rzeczywistym | REST API, Microsoft Graph | Integracja, automatyzacja, dane aktualne |
Przykładowa integracja danych z SharePoint
{
"type": "SharePointList",
"name": "ListaZamowien",
"fields": ["ID", "Status", "DataZamowienia"]
}
Powyższy przykład ilustruje, jak agent może korzystać ze źródła danych w postaci listy SharePoint w celu obsługi zapytań użytkownika dotyczących statusu zamówienia.
Dobór odpowiedniego źródła danych zależy od specyfiki zastosowania agenta, a często również od potrzeb biznesowych oraz istniejącej infrastruktury IT. W praktyce, skuteczne wdrożenie opiera się na łączeniu wielu typów źródeł, tak by zapewnić pełny kontekst oraz dostęp do aktualnych i wiarygodnych informacji.
Proces projektowania i wdrażania agentów w Copilot Studio
Projektowanie agentów w Microsoft Copilot Studio to proces, który łączy narzędzia low-code z elastycznością niestandardowej logiki biznesowej. Copilot Studio umożliwia tworzenie tzw. custom agents, które rozszerzają możliwości bazowego Copilota o dedykowane scenariusze działania, dostosowane do konkretnych potrzeb organizacji.
Cały proces można podzielić na kilka etapów, które obejmują zarówno projektowanie interfejsu konwersacyjnego, definiowanie źródeł danych, jak i testowanie oraz publikację agenta. Poniżej przedstawiono główne kroki:
- Definiowanie celu i zakresu agenta: Określenie, jakie zadania ma realizować agent i z jakimi typami danych lub systemami będzie pracować.
- Tworzenie dialogów i tematów: W Copilot Studio projektanci mogą budować scenariusze konwersacji przy użyciu tzw. tematów (topics), które zawierają intencje użytkownika i odpowiedzi agenta.
- Dodanie akcji: Agent może wykonywać różne akcje, np. odczyt danych z zewnętrznych serwisów API, zapis do baz danych lub wywoływanie Power Automate flows.
- Testowanie agenta: Wbudowane środowisko testowe pozwala symulować rozmowy i sprawdzać reakcje agenta w różnych scenariuszach.
- Publikacja: Po przetestowaniu agenta można opublikować do wybranych kanałów (Teams, Web, itp.).
W poniższej tabeli przedstawiono porównanie dwóch typowych metod projektowania agenta:
| Metoda | Opis | Zastosowanie |
|---|---|---|
| Projektowanie wizualne | Budowanie agentów przy użyciu interfejsu „drag-and-drop” w Copilot Studio | Szybkie prototypowanie, agenci biznesowi bez doświadczenia w kodowaniu |
| Rozszerzanie kodem | Wykorzystanie niestandardowych akcji, skryptów PowerFx lub integracji z API | Bardziej złożone scenariusze, potrzeba logiki warunkowej i integracji z systemami zewnętrznymi |
Przykład konfiguracji prostej akcji niestandardowej może wyglądać następująco:
{
"type": "http",
"method": "GET",
"url": "https://api.example.com/orders/{{user.orderId}}",
"headers": {
"Authorization": "Bearer {{secrets.apiToken}}"
}
}
Projektowanie agentów w Copilot Studio zakłada ścisłą współpracę zespołów technicznych i biznesowych. Dzięki rozdzieleniu warstw logiki i interfejsu, możliwe jest szybkie iterowanie i udoskonalanie agentów w zależności od zmieniających się potrzeb użytkowników. Jeśli chcesz pogłębić praktyczną wiedzę z tego zakresu, sprawdź Kurs Copilot w Microsoft 365 – wykorzystanie AI do zwiększenia produktywności w Microsoft 365.
Mechanizmy integracji z innymi systemami i usługami
Agenci w Microsoft Copilot zyskują pełnię funkcjonalności dopiero wtedy, gdy są zintegrowani z szerszym ekosystemem aplikacji i usług. Integracje te umożliwiają agentom dostęp do danych w czasie rzeczywistym, wykonywanie operacji na zewnętrznych systemach oraz inicjowanie procesów biznesowych w odpowiedzi na zapytania użytkownika.
Integracje można podzielić na kilka głównych kategorii, zależnie od rodzaju i sposobu komunikacji:
- Integracje z systemami Microsoft: Takie jak Microsoft 365, SharePoint, Teams, Outlook czy Dynamics 365. Umożliwiają one agentowi m.in. odczyt kalendarza, tworzenie zdarzeń, wysyłanie maili lub pobieranie danych CRM.
- Integracje z aplikacjami zewnętrznymi poprzez konektory: Wykorzystując Power Platform Connectors, agenci mogą komunikować się z systemami takimi jak Salesforce, SAP czy Zendesk.
- Integracje za pomocą REST API: Dają największą elastyczność i umożliwiają dostęp do niestandardowych systemów. Wymagają jednak ręcznego przygotowania żądań HTTP oraz obsługi odpowiedzi JSON.
- Integracje z bazami danych i hurtowniami danych: Poprzez Azure SQL, Dataverse, lub inne źródła danych, które pozwalają na asynchroniczne pobieranie i analizę dużych zbiorów danych.
Poniższa tabela prezentuje porównanie podstawowych charakterystyk poszczególnych mechanizmów integracji:
| Rodzaj integracji | Typ danych | Przykładowe zastosowanie | Poziom trudności |
|---|---|---|---|
| Microsoft 365 | Strukturalne / dokumenty | Tworzenie wydarzeń w kalendarzu użytkownika | Niski |
| Power Platform Connectors | Strukturalne | Aktualizacja rekordu w Salesforce | Średni |
| REST API | JSON / inne formaty | Komunikacja z zewnętrznym systemem ERP | Wysoki |
| Azure SQL / Dataverse | Strukturalne, relacyjne | Generowanie raportu na podstawie danych historycznych | Średni |
Przykład użycia REST API przez agenta może wyglądać następująco:
{
"type": "http",
"method": "GET",
"url": "https://api.example.com/customers/123",
"headers": {
"Authorization": "Bearer {{access_token}}"
}
}
Wybór odpowiedniego mechanizmu integracji zależy od wielu czynników: rodzaju danych, poziomu bezpieczeństwa, wymagań czasowych oraz dostępnych konektorów. Microsoft Copilot zapewnia elastyczność w doborze podejścia, umożliwiając zarówno szybkie wdrożenia oparte na gotowych komponentach, jak i zaawansowane integracje dostosowane do specyficznych wymagań biznesowych.
Bezpieczeństwo i zarządzanie dostępem do danych
W kontekście agentów działających w ekosystemie Microsoft Copilot, bezpieczeństwo oraz zarządzanie dostępem do danych stanowią fundament ich odpowiedzialnego i skutecznego działania. Każdy agent, niezależnie od swojej funkcji, operuje na danych użytkownika lub organizacji, co wymaga precyzyjnie zdefiniowanych mechanizmów kontroli i ochrony.
Bezpieczeństwo w przypadku agentów Copilot obejmuje zarówno ochronę danych w czasie rzeczywistym, jak i zabezpieczenia związane z przechowywaniem oraz przetwarzaniem informacji. Microsoft stosuje tu standardy branżowe, takie jak szyfrowanie danych w spoczynku i w tranzycie, a także kontrolę tożsamości i uwierzytelnianie wieloskładnikowe (MFA).
Zarządzanie dostępem bazuje na modelach uprawnień, które pozwalają precyzyjnie określić, kto i w jakim zakresie może oddziaływać na danego agenta, korzystać z jego funkcji lub przeglądać wyniki jego działania. Mechanizmy oparte o role (RBAC – Role-Based Access Control) są szczególnie przydatne w środowiskach korporacyjnych, gdzie różne grupy użytkowników posiadają odmienne potrzeby i poziomy dostępu.
Oprócz mechanizmów globalnych, agenci mogą działać w kontekście sesji użytkownika, co pozwala na dynamiczne dostosowanie zakresu przetwarzanych danych do aktualnych uprawnień i kontekstu operacyjnego. W praktyce oznacza to, że agent nie tylko przestrzega ogólnych zasad bezpieczeństwa, ale także „rozumie”, jaki poziom dostępu ma użytkownik w danym momencie.
Ważnym aspektem jest również możliwość audytowania działań agentów. Copilot Studio oraz platformy Microsoft 365 oferują narzędzia umożliwiające śledzenie aktywności agentów, co nie tylko wspiera zgodność z przepisami (np. RODO), ale także pozwala na szybką reakcję w przypadku wykrycia nieautoryzowanej aktywności.
Podsumowując, bezpieczeństwo i zarządzanie dostępem w przypadku agentów Copilot to nie tylko kwestia ochrony danych, ale także podstawowy warunek ich efektywnego i kontrolowanego działania w ramach złożonych środowisk organizacyjnych.
Przykłady zastosowań i scenariusze użycia agentów
Agenci w Microsoft Copilot to zaawansowane komponenty oparte na sztucznej inteligencji, które umożliwiają automatyzację, personalizację i interakcję z użytkownikiem w ramach środowisk Microsoft 365 oraz aplikacji biznesowych. Ich możliwości są szerokie i mogą być dostosowane do konkretnych potrzeb organizacji.
Poniżej przedstawiamy wybrane scenariusze zastosowań agentów, które ilustrują ich wszechstronność:
- Obsługa klienta i wsparcie techniczne: Agenci mogą pełnić funkcję wirtualnych asystentów, odpowiadających na pytania klientów, analizujących zgłoszenia serwisowe czy rekomendujących rozwiązania na podstawie dokumentacji technicznej.
- Zarządzanie procesami HR: W działach kadr agenci mogą automatyzować procesy onboardingu, odpowiadać na pytania pracowników dotyczące benefitów czy urlopów, a także przypominać o ważnych terminach.
- Wsparcie sprzedaży: Agenci mogą przygotowywać podsumowania spotkań z klientami, analizować dane sprzedażowe i sugerować kolejne działania handlowe na podstawie ustalonych strategii.
- Zarządzanie dokumentami: Przy pomocy agentów możliwe jest automatyczne wyszukiwanie, klasyfikowanie i udostępnianie dokumentów firmowych z uwzględnieniem kontekstu użytkownika i uprawnień dostępu.
- Planowanie projektów: Agenci mogą monitorować postęp prac, przypisywać zadania członkom zespołu oraz generować raporty statusowe w oparciu o dane z platform takich jak Microsoft Planner czy Azure DevOps.
- Wewnętrzne chatboty dla pracowników: Agenci mogą odpowiadać na pytania dotyczące procedur wewnętrznych, lokalizacji zasobów lub integracji z innymi systemami, ułatwiając codzienną pracę zespołów w organizacji.
Każdy z tych scenariuszy może być dostosowany do konkretnych potrzeb organizacji, a agenci mogą działać zarówno w trybie reaktywnym (odpowiadając na zapytania), jak i proaktywnym (inicjując działania na podstawie zdarzeń lub danych). Ich skuteczność zależy od właściwego zaprojektowania kontekstu, źródeł danych i integracji z systemami zewnętrznymi.